Crash test dummy

Έχουμε την τύχη να ζούμε στην καλύτερη εποχή όσων αφορά την οδική ασφάλεια και ειδικότερα την ασφάλεια των επιβαινόντων στα οχήματα. Με την εμφάνιση ενός νέου μοντέλου πέρα από τον εξοπλισμό και τις επιδόσεις του οι κατασκευαστές δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια του γεμίζοντας τις διαφημίσεις με αστέρια από τις δοκιμαστικές συγκρούσεις, crash test.

Σε κάθε δοκιμή βλέπουμε να γίνεται χρήση ανδρείκελων, συνήθως κίτρινων είτε στο χρώμα του δέρματος, πως όμως κατέληξε η αυτοκινητοβιομηχανία να χρησιμοποιεί αυτά τα ανδρείκελα.

31/08/1869 η διάσημη τότε αστρονόμος και συγγραφέας Mary Ward μαζί με τον σύζυγο της και άλλους επιβαίνουν σε ένα από τα πρώτα ατμοκίνητα οχήματα που κατασκεύασε ο ξάδερφος της πρωτοπόρος στους ατμοστροβίλους Charles Parsons. Κινούμενοι στην πόλη Birr της Ιρλανδίας σε μια στροφή η Mary έπεσε από το όχημα το οποίο στη συνέχεια την παρέσυρε. Ο θάνατος της ήταν σχεδόν ακαριαίος. Έτσι η Mary Ward έγινε το πρώτο καταγεγραμμένο θύμα τροχαίου ατυχήματος στον κόσμο.

Το ατμοκίνητο όχημα του Charles Parsons

30 χρόνια αργότερα στις 13/09/1899 ο κτηματομεσίτης Henry Bliss έγινε το πρώτο θύμα τροχαίου ατυχήματος στις Η.Π.Α. όταν κατεβαίνοντας από το τραμ όπου επέβαινε παρασύρθηκε από διερχόμενο ταξί.

Το πανεπιστήμιο WSU του Detroit ήταν το πρώτο που ξεκίνησε, από τα μέσα της δεκαετίας του 1930, να συλλέγει στοιχεία για την επίδραση που έχουν οι ακαριαίες και βίαιες επιταχύνσεις στο ανθρώπινο σώμα. 

Οι πρώτες δοκιμές έγιναν με την χρήση πτωμάτων. Αρχικά έγιναν ρίψεις σωμάτων από φρεάτια ανελκυστήρων είτε βλήθηκαν με μπίλιες εδράνων. Αργότερα με την χρήση πρώιμων επιταχυνσιόμετρων, τα οποία τοποθετήθηκαν πάνω στα πτώματα, έγιναν και οι πρώτες δοκιμαστικές συγκρούσεις. Η χρήση όμως πτωμάτων ήταν και αυτή προβληματική και δύσκολη. Πέρα από τους ηθικούς λόγους η χρήση πτωμάτων είχε και πρακτικές δυσκολίες. Τα περισσότερα σώματα ήταν ηλικιωμένοι άντρες, αντιπροσωπεύοντας μικρό ποσοστό της κοινωνίας, και το κυριότερο ήταν μιας χρήσης. Κατόπιν ζωντανοί εθελοντές και ζώα, γουρούνια, πήραν τη θέση των πτωμάτων για πιο ακριβή μελέτη των επιπτώσεων κάθε είδους σύγκρουσης, χωρίς να εγκαταλειφθεί πλήρως ακόμη και σήμερα η χρήση πτωμάτων.

Πτώμα σε δοκιμή

Τα δεδομένα που αποκτήθηκαν με την χρήση πτωμάτων επέτρεψαν στον Samuel Alderson σε συνεργασία με την Sierra Engineering να δημιουργήσουν το πρώτο ανδρείκελο το 1949 το οποίο ονόμασαν Sierra Sam. Το ανδρείκελο αυτό χρησιμοποιήθηκε αρχικά για δοκιμές εκτινασσόμενων καθισμάτων αεροσκαφών και έπειτα τροποποιήθηκε για την χρήση σε δοκιμαστικές συγκρούσεις.

Το 1971 η General Motors μην έχοντας μείνει κακοποιημένη από τον Sierra Sam ανέπτυξε το πρώτο σύγχρονο ανδρείκελο με το ευφάνταστο όνομα  Hybrid I. Το συγκεκριμένο ανδρείκελο αν και είχε σύντομη ζωή έφερε πολλές βελτιώσεις σε σχέση με το Sierra Sam. Τελικά το 1972 το Hybrid I αντικαταστάθηκε από το Hybrid IΙ που έφερε επιπλέον βελτιώσεις κυρίως στην σπονδυλική στήλη και στους ώμους.

Τα ανδρείκελα Hybrid I & ΙΙ αν και έφεραν επανάσταση σε σχέση με την χρήση πτωμάτων ήταν πολύ απλοϊκά στην κατασκευή και στη χρήση και δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στις όλο και πιο σύνθετες δοκιμές. Έτσι το 1976 δημιουργήθηκε το ανδρείκελο Hybrid ΙΙΙ. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και οι διαστάσεις των μοντέλων Ι & ΙΙ αντιπροσώπευαν άντρες, η καινούργια σειρά όμως πλέον ήταν ολόκληρη οικογένεια έχοντας 2 μοντέλα ανδρών, 1 μοντέλο γυναίκας, 3 μοντέλα παιδιών και 1 μοντέλο βρέφους. Το καθένα από αυτά τα μοντέλα έχει και δικά του υπομοντέλα ανάλογα με τη δοκιμή θα γίνει (μετωπική, πλευρική, οπίσθια κτλ).

Οικογένεια Hybrid III

Το κάθε ανδρείκελο φέρει μέσα του περίπου 60 αισθητήρες τοποθετημένους σε όλο το σώμα του. Κατά την διάρκεια των 100-150 millisecond που διαρκεί μία δοκιμαστική πρόσκρουση συλλέγουν περίπου στα 30000 δεδομένα τα οποία αναλύονται μετά το πέρας της δοκιμής. Η τεράστια διαφορά της σειράς ΙΙΙ με τους προκατόχους της είναι η αρθρωτή κατασκευή των ανδρείκελων. Όλα τα κομμάτια τους είναι εναλλάξιμα και στην περίπτωση βλάβης δεν χρειάζεται να αντικατασταθεί ολόκληρο το ανδρείκελο αλλά μόνο το τμήμα που έχει τη ζημιά. Όλη η παραπάνω τεχνολογία της σειράς ΙΙΙ έναντι των προκατόχων της έχει και υψηλό κόστος, με την βασική τιμή του πιο απλού ανδρείκελου να ξεκινάει από τα 100.000€ και στις περισσότερες περιπτώσεις ανάλογα με τον εξοπλισμό να ξεπερνάει τα 400.000€.